فرايند Phoredox يا A/O

ساختار اوليه فرايندي براي حذف بيولوژيكي فسفر شامل يك ناحيه بي هوازي بود كه در ادامه آن يك ناحيه هوازي قرار داشت. دانشمندي به نام Barnard در سال 1974 ، اولين كسي بود كه نياز به تماس بي هوازي بين لجن فعال و فاضلاب ورودي را قبل از تجزيه هوازي مشخص نمود تا حذف بيولوژيكي فسفر انجام شود و بدين ترتيب Barnard آن را فرايند Phoredox نامگذاري كرد. فرايند A/O شكل به ثبت رسيده يافته هاي Barnard است كه توسط شركت Air Products and Chemicals. Inc به ثبت رسيده است و تفاوت اصلي آن با فرايند Phoredox، استفاده از راكتورهاي هوازي وبي هوازي چند مرحله اي است.در اين فرايند نيتريفيكاسيون وجود ندارد . در فرايند Phoredox زمان ماند جامدات بين 2-5 روز است و غلظت MLSS در اين فرايند بين 3000-4000 mg/l متغير مي باشد. نيز زمان ماند هيدروليكي در ناحيه بي هوازي بين 0.5-1.5 ساعت و در ناحيه هوازي بين 1-3 ساعت متغير مي باشد. درصد برگشت لجن در اين فرايند هم بين 25 تا 100 متفاوت مي باشد.

از مزاياي روش Phoredox مي توان به موارد زير اشاره كرد:

  •  بهره برداري ساده تر در مقايسه با ساير فرايندها
  •  امكان نسبت BOD/P پايين
  • زمان ماند هيدروليكي نسبتاً كوتاه
  • توليد لجن با ته نشيني خوب
  • حذف مناسب سفر

از معايب روش Phoredox مي توان به موارد زير اشاره كرد:

  • كاهش حذف فسفر در صورت انجام نيتريفيكاسيون
  • عدم انعطاف در كنترل فرايند